Տօներ

Իմ մանկութեան Զատիկը

ԱՆԻ ՊԱՐՈՆԵԱՆ «Մատամ Նուարդիմու, ձիւն տիղաց ձեր զատկին»։ Յոյն հա­րեւա­նի այս խօս­քը լսող լու­սա­հոգի մօրս բար­կութիւ­նը աչ­քե­րուս առ­ջեւ է տա­կաւին։ Մայրս առանց պա­տաս­խա­նելու, զայ­րոյթով ներս մտաւ։ «Այս հո­ռոմ կնի­կը ին­ծի կը ծաղ­րէ կոր։ Ի՞նչ եղեր է պուտ մը ձիւն տե­ղալով։ Մարդ բա­րի Զա­տիկ մը կը մաղ­թէ, ոչ թէ ձիւն տե­ղաց ըսէ»։ Եկե­ղեցա­կան տո­մարի հա­մաձայն մենք…

Մուսա Լերան Ծաղկազարդը, Մեծ Պահքը եւ Զատիկը

ՄԻՍԱՔ ՀԵՐԿԵԼ Աւան­­դութին­­նե­­­րու վե­­րաբե­­րեալ այս յօ­­դուա­­ծաշար­­քին սկսած պա­­հուն խոս­­տա­­­ցած էինք գրա­­ւոր ու բա­­նաւոր աղ­­բիւրնե­­րէ, մերթ ընդ մերթ ալ սե­­փական վկա­­յու­­թիւննէ­­րէ քա­­ղուած այս գի­­տելիք­­նե­­­րը ներ­­կա­­­յաց­­նել եկե­­ղեցա­­կան տո­­մարի զու­­գա­­­հեռա­­կանու­­թեամբ։ Զա­­նազան պատ­­ճառնե­­րով սայ­­թա­­­քեցաւ այդ հեր­­թա­­­կանու­­թիւնը, եւ առա­­ջին ան­­գամ Սուրբ Զատ­­կի այս յօ­­դուա­­ծով ապա­­հոված կ՚ըլ­­լանք զայն։ Ու­­րեմն այ­­սօր կ՚անդրա­­դառ­­նանք հա­­յոց նա­­խաք­­րիստո­­նէական եւ ապա քրիս­­տո­­­նեայ հա­­ւատ­­քի մէջ մեծ նշա­­նակու­­թիւն ու­­նե­­­ցող…

Աւագ Ուրբաթ – Յիշատակ մատնութեան Քրիստոսի

Գրիգոր Աւ. Քահանայ Տամատեան Քայլ մը եւս կը մօտենանք Քրիստոսի Սուրբ Յարութեան տաղաւարին։ Աւագ Ուրբաթ. Օր՝ մատնութեան, օր՝ չարչարանաց, օր՝ խաչելութեան Փրկչին աշխարհի։ Վերնատան վերջին ընթրիքի սեղանէն յետոյ Քրիստոս «իր աշակերտներուն հետ գնաց  Կեդրոնի ձորին միւս կողմը, ուր պարտէզ մը կար. այնտեղ մտան ինք եւ իր աշակերտները» (Յովհաննէս, 18.1)։ Գեթսեմանիի մէջ Յիսուս իր աշակերտներուն ըսաւ.…

Աւագ Հինգշաբթի – Ոտնլուայ

Գրիգոր Աւ. Քահանայ Տամատեան Աւագ Շաբթուան օրերէն Աւագ Հինգշաբթին որքան որ կարեւոր է Սուրբ Պատարագի Խորհուրդի հաստատումով, ունի նաեւ այլ կարեւոր եւ խորհրդաւոր տեսարան մը, որ Քրիստոս կու տայ խոնարհութեան գերագոյն դասը։ Վերջին Ընթրիքի սեղանին վրայ էր որ տրուեցաւ այս դասը։ Քրիստոս որ սիրոյ մարմնացումն էր, կը սիրէր իր աշակերտները։ Անոնց մէջն էր նաեւ մատնիչը՝…

Յարութեան տօնի խորհրդածութիւն. «Տեսաւ եւ հաւատաց»

Դոկտ. Հրայր Ճէպէճեան «Այն ատեն ներս մտաւ միւս աշակերտն ալ, որ առաջ գերեզմանը եկեր էր, տեսաւ ու հաւատաց: Վասնզի դեռ գրուածը չէին գիտեր, թէ պէտք է որ անիկա մեռելներէն յարութիւն առնէ» (Յովհաննու 20:8-9): Յովհաննու աւետարանը իր գրութիւններուն մէջ իւրայատուկ մօտեցում-դիտարկումներ ունի` բաղդատած  Մատթէոս, Մարկոս եւ Ղուկաս աւետարանիչներուն: Ան գրած է առաւելաբար Քրիստոսի յետյարութեան իրականութեան մասին:…

Աւագ Չորեքշաբթի

Գրիգոր Աւ. Քահանայ Տամատեան Աւագ Շաբթուան այս օրը եւս Սուրբ Գրական ընթերցումներու ուղիով կը ներկայնայ որպէս առիթ Քրիստոսի քայլերուն հետեւելու։ Ինչպէս Աւագ Երկուշաբթի եւ Աւագ Երեքշաբթիին, այնպէս ալ Աւագ Չորեքշաբթիին՝ Արեւագալի Ժամերգութիւն չկատարուիր եւ Ս. Պատարագ չմատուցուիր։ Բացառութիւն է այն պարագան երբ Ապրիլի 7-ի Աւետման անշարժ տօնակատարութիւնը զուգադիպի Աւագ Չորեքշաբթիին։ Երանաշնորհ Հոգեւոր ծնողս՝ Շնորհք Պատրիարք…

Աւագ Երեքշաբթի

Գրիգոր Աւ. Քահանայ Տամատեան Աւագ Շաբթուան այս օրը եւս Սուրբ Գրական ընթերցումներու ուղիով կը ներկայնայ որպէս առիթ Քրիստոսի քայլերուն հետեւելու։ Ինչպէս Աւագ Երկուշաբթիին, այնպէս ալ Աւագ Երեքշաբթիին՝  Արեւագալի Ժամերգութիւն չկատարուիր եւ Ս. Պատարագ չմատուցուիր։ Բացառութիւն է այն պարագան երբ Ապրիլի 7-ի Աւետման անշարժ տօնակատարութիւնը զուգադիպի Աւագ Երեքշաբթիին։  Հոգեւոր ծնողիս՝ Երանաշնորհ Շնորհք Պատրիարք Հօր բառերով, Աւագ…

Աւագ Երկուշաբթի

Գրիգոր Աւ. Քահանայ Տամատեան Աւագ Շաբթուան ընթացքին ամէն օր կը հետեւինք Քրիստոսի քայլերուն, Սուրբ Գրական  ընթերցումներով կը թափանցենք օրուան խորհուրդին իմաստին։ Աւագ Շաբթուան ընթացքին կը դադրի արեւագալի ժամերգութիւնը։ Աւագ Երկուշաբթի, Աւագ Երեքշաբթի եւ Աւագ Չորեքշաբթի օրերուն Սուրբ Պատարագ չմատուցուիր։ Բացառութիւն կ՚ըլլայ այն պարագաներուն եթէ Ապրիլ 7ի Աւետման Տօնը զուգադիպի այս օրերուն։ Աւագ Երկուշաբթին յատկացուած է…

Պոլսոյ երբեմնի Բարեկենդանը

Անի Պարոնեան Բազմամ­շա­կու­թա­յին քա­ղաք որ­պէս, Պոլ­սոյ մէջ բա­րեկեն­դա­նի սո­վորու­թիւններն ալ բազ­մե­րանգ էին։ Պոլ­սոյ հա­յերը մե­ծամաս­նութեամբ Մեծ Հայ­քէն գաղ­թած են։ Բայց կար նաեւ Պոլ­սոյ մէջ քա­նի մը հա­րիւ­րա­մեակ ան­ցեալ ու­նե­ցող ըն­տա­նիք­ներ, որոնցմէ մէ­կէն սե­րած էր մայրս։ Թէեւ անոնք ալ վա­նեցի էին իրենց ար­մատնե­րով։ Իսկ հօ­րենա­կան ճիւ­ղը եկած էր Պրու­սա, Քա­րաճա­պէյ Սալ­մա­սէն։ Աք­սո­րի տա­րինե­րուն մին­չեւ Տա­մաս­կո­սի մօ­տակայ…

Տիգրանակերտի Բարեկենդանը

ՍԻԼՎԱ ԷՕԶԵՐԼԻ Անցեալ­նե­րը երեք քոյ­րեր եր­կար զրու­ցե­ցինք Տի­յար­պե­քիրի մեր հին ապ­րումնե­րու մա­սին։ Նիւ­թե­րը ինքնա­բերա­բար մեզ տա­րին «Լո­լէ»ին, այ­սինքն Ամա­նորի ու ծննդեան ապ­րումնե­րուն։ Վար­դուհի քոյրս պատ­մեց թէ այդ տա­րի Ամա­նորի նա­խոր­դող օրե­րուն հայրս մռայլ էր, տխուր ու մտա­հոգ։ Ձմրան այդ եղա­նակին հօրս նման բո­լոր որմնա­դիր­նե­րու գոր­ծե­րը կը նո­ւազէին։ Ան ալ կը մտմտար ամա­նորեայ սո­վորա­կան ծախ­սե­րը ինչպէս…