Երևանում կայացած Եվրոպական քաղաքական համայնքի վեհաժողովը, որն, իբր, Հայաստանի դիվանագիտական հաղթանակն էր, կրկին ցույց տվեց, թե իրականում ուր է գնում երկիրը: Պատասխանը մեկն է` դեպի Ադրբեջանի գավառ:
Ի՞նչ ենք տեսնում: Նախ, Հայաստանի և Թուրքիայի միջև ստորագրվում է Անիի կամրջի վերականգնման արձանագրություն: Պատմական Մետաքսի ճանապարհի հատված: Ռազմաքաղաքական առումով սահմանային հսկողության թուլացում, տարածքային ամբողջականության խարխլում:
Նիկոլ Փաշինյանն ուշադիր լսում է Իլհամ Ալիևի «դասախոսությունները»: Ուղղակի` նստում է տեսախցիկի առաջ և լսում: Եվ չի առարկում: Եվ հետո ասում է, որ պատրաստ է 2028-ին մեկնել Բաքու: Դա նման չէ անկախ պետության ղեկավարի պահվածքի:
Բայց ամենավտանգավորը սա չէ: Վարչապետը կրկնում է, թե «Արևմտյան Ադրբեջանի» հարցն այլևս օրակարգում չէ: Բայց Բաքուն պատրաստվում է «դեմոգրաֆիկ յուրացման»: 300 հազար «փախստական» պետք է բնակեցվի հայկական տարածքներում: Սա ցեղային տեղահանություն չէ, այլ ավելի վատ` բնակչության դանդաղ փոխարինում:
Այս ամենը միասին կոչվում է «օսմանականացում»: Գործընթաց, որը սկսվել էր աստիճանաբար, իսկ հիմա ստացել է նոր արագացում: Երևանի իշխանությունները կամավոր դուռը բացում են թուրք-ադրբեջանական էքսպանսիայի առջև:
Հետաքրքիր էո՞վ է հաջորդ կամուրջը վերականգնելու: Ո՞ր քաղաքում է լինելու հաջորդ «բարեկամական այցը»: Եվ ամենակարևորը ե՞րբ է հայ ժողովուրդն արթնանալու այս մղձավանջից:
Leave a Reply