Büyük Oruç Döneminde Ermeni Geleneği

MİRMİRASDr. med. Sarkis Adam

Her milletin, her etnik gurubun olduğu gibi, Ermeni  halkının da kendilerine özgü birçok  bayram anane ve gelenekleri vardır, bunlardan biri de Büyük Oruç (medz bahk) döneminde, özellikle Anadolu (Batı Ermenistan-‘Akunq’ web sayfası yöneticileri) köylerinde bir zamanlar  çok yaygın kullanılan MİRMİRAS geleneğidir.

Mirmiras sözü, asık suratlı, sürekli aksileşen, çok konuşan ve homurdanan kişi anlamına gelmektedir. Dolayısıyla özellikle çevreye uymak için isteksizce oruç tuttuğu için surat asan, aksileşen, suskun ve homurdanan kişiler için kullanılan bir terim olduğu söylenmektedir.

MIRMIRAS evde, odanın tavanından asılan, büyükçe bir kırmızı soğana tavuk, horoz, ördek, kaz, hindi, devekuşu… Herhangi birinin yedi tüyleri eşit aralıklarla fırıldak şeklinde batırılıyor. Soğanın altına da kırmızı kuru biber asılıyor.

Yedi tüyler, Medz Bahk’in yedi haftalarını, kırmızı biber ise oruç tutmayan tövbesiz insanı bekleyen manevi ateşi simgeliyor.

Mor soğan yedi günahlar kibir, kıskançlık, öfke, tembellik, maddeperestlik yada materyalizm, oburluk ve şehvet ile yaralı olan gönülü simgeliyor.

İnsan ancak tövbe ederek ya da tövbesini yenileyerek, oruç tutarak rahatlıyor, soğanın en derinindeki iç kısım gibi, Mesih İsa’nın sayesinde arınıyor, bembeyaz oluyor.

Paregentan’ı (karnaval) takip eden, büyük oruçun Pazartesi günü asılan MİRMİRAS’tan, Medz Bahk’taki (Büyük Oruç) her bir Cumartesi akşamı, akşam duasından sonra, tüylerden biri çekiliyor. Son tüy de Kutsal Cumartesi (Avak Şapat-Cırakaluydz) Surp Zadik (Paskalya) arefe töreninden önce çekiliyor.

Mor soğan ise arefe töreninden hemen sonra kiliseden eve dönüldüğünde, kırılıyor ve arefede yenmesi geleneksel olan balık ile (İstanbul’da lakerda) yeniliyor.

http://hyetert.blogspot.com/2014/03/buyuk-oruc-doneminde-ermeni-gelenegi.html

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *