Binnaz Öner, Geride Kalanlar adlı romanında 1915’te yerlerinden yurtlarından edilen Ermenilerin, hayatlarını kurtarmak için geride bırakmak zorunda kaldıkları kız çocuklarının hikâyesini anlatıyor. Öner, “Annelerin yavrularını bırakması beni çok etkiledi. Bir annenin çocuğunu bırakması ölümden beter” diyor.
AYDA KARAYEL
Herhalde en çok bir anne anlar başka bir anneyi… Çocuğundan ayrılmak nasıl bir şeydir, bütün anneler bilir. Evrensel Basım Yayın tarafından Nisan ayında yayımlanan ‘Geride Kalanlar’ romanında, 1915’te yerlerinden yurtlarından edilen Ermenilerin, hayatlarını kurtarmak için geride bırakmak zorunda kaldıkları kız çocuklarının hikâyesini yazan Binnaz Öner, “Bu hikâyeyi neden yazdınız?” sorusuna “Annelerin yavrularını bırakması beni çok etkiledi. Duyarlı olan herkesi etkilemeli bence! Bir annenin çocuğunu bırakması gerçekten ölümden beter” cevabını veriyor.
Romanında, Urfa’nın Kayalık Köyü’nde, 1915 yılının Ağustos ayında başlayan ölüm yürüyüşüne çıkmadan önce ailelerin geride bıraktığı 16 Ermeni kızın, daha sonra kendilerinden yaşça büyük erkeklerle evlendirilmelerini, Müslümanlaştırılmalarını, yani aslında nasıl kurtulduklarını değil, kimliklerinden koparılıp bir anlamda nasıl yok olduklarını anlatan Öner’e ilk sorumuz bu oldu: “Neden?”
http://www.agos.com.tr/olmek-mi-zor-geride-kalmak-mi-1542.html
Leave a Reply