Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի մշտական և ժամանակավոր ցուցադրությունների ազդեցությունը այցելուների վրա` ըստ տպավորությունների մատյանների գրառումների (2006-2009)*

Khachatur KobelyanԽաչատուր Կոբելյան

ՀՀ ԳԱԱ Հայոց ցեղասպանության

թանգարանինստիտուտ

Ցեղասպանության հիշողությունը սերնդեսերունդ է փոխանցվում տարբեր մեխանիզմներով և կախված հիշողության փոխանցման ձևից` ունենում է որոշակի առանձնահատկություններ: Այս պարագայում Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտն (այսուհետ` ՀՑԹԻ) իրենից ներկայացնում է ցեղասպանության հիշողության պահպանության և փոխանցման պետական միավոր, որոշակի գաղափարախոսության կրող և տարածող։ Այս հոդվածի շրջանակներում փորձ է արված պարզել, թե այցելուների վրա ինչպիսի ազդեցություն են թողել ՀՑԹԻ-ի 2006-ից մինչև 2009 թթ. մշտական և ժամանակավոր ցուցադրությունները` ըստ թանգարանի տպավորությունների մատյանների  գրառումների:[1]

Մեր կողմից արված հետևություններն ու եզրակացությունները փորձ են լրացնելու մինչ օրս կատարված ուսումնասիրությունները:[2]

Ուսումնասիրվել է հայերեն, ռուսերեն և անգլերեն 5293 գրառում[3], որոնք դասակարգել ենք ըստ գրառման բնույթի: Նախ`  ուսումնասիրել ենք հայերեն, ռուսերեն և անգլերեն լեզուներով արված գրառումները, ապա` հայերի և օտարերկրացիների արված գրառումների առանձնահատկությունները: Գրառումների դասակարգման մեջ ուշադրություն ենք հրավիրել գրառումների խմբերի բնորոշմանը, քանակին և տոկոսային արժեքին (տե°ս աղյուսակ 1):

Աղյուսակ 1
Գրառումների դասակարգումը  (2006-2009 թթ.)
Գրառումների բնորոշումը Գրառումների քանակը Տոկոսային արժեքը
Գրառում-բողոք 902 17%
Գրառում-դատապարտում 1210 22,9%
Գրառում-ցեղասպանությունը չմոռանալու  փաստում 1500 28,3%
Ցավակցական գրառում 625 11,8%
Շնորհակալական գրառում 812 15,3%
Այլ գրառումներ 244 4,6%

Աղյուսակ  1-ից կարող ենք գալ այն եզրահանգման, որ այցելուների վրա ՀՑԹԻ-ի մշտական և ժամանակավոր ցուցադրությունների ազդեցությունը արտահայտվում է երեք հիմնական ձևերով.

1) Ցեղասպանության հիշողության պահպանում և տարածում (28,3% գրառումներ),

2) Հայոց ցեղասպանության և թուրքական ժխտողականության դատապարտում (22,9% գրառումներ),

3) Պատմական անարդարության բարձրաձայնում (17% գրառումներ):

Աղյուսակ 1-ում այս տվյալները ներկայացնում են գրառումների չորս տարվա ամփոփ պատկերը: Սակայն միևնույն դիտարկումը առանձին տարիների կտրվածքով շատ հետաքրքիր և որակական փոփոխություններ է ցույց տալիս:

Աղյուսակ 2
Գրառումների դասակարգումը  2006 թ.
Գրառումների բնորոշումը Գրառումների քանակը Տոկոսային արժեքը
Գրառում-բողոք 183 20,5%
Գրառում-դատապարտում 53 6,2%
Գրառում-ցեղասպանությունը չմոռանալու  փաստում 394 44,2%
Ցավակցական գրառում 131 14,7%
Շնորհակալական գրառում 96 10,8%
Այլ գրառումներ 31 3,5%
Աղյուսակ 3

Գրառումների դասակարգումը  2007 թ.
Գրառումների բնորոշումը Գրառումների քանակը Տոկոսային արժեքը
Գրառում-բողոք 216 15,9%
Գրառում-դատապարտում 164 12,1%
Գրառում-ցեղասպանությունը չմոռանալու  փաստում 492 36,2%
Ցավակցական գրառումներ 234 17,2%
Շնորհակալական գրառում 159 11,7%
Այլ գրառումներ 94 6,9%

Աղյուսակ 4
Գրառումների դասակարգումը  2008 թ.
Գրառումների բնորոշումը Գրառումների քանակը Տոկոսային արժեքը
Գրառում-բողոք 217 14,3%
Գրառում-դատապարտում 487 32,2%
Գրառում-ցեղասպանությունը չմոռանալու  փաստում 318 21%
Ցավակցական գրառումներ 146 9,7%
Շնորհակալական գրառում 281 18,6%
Այլ գրառումներ 63 4,2%
Աղյուսակ 5
Գրառումների դասակարգումը  2009 թ.
Գրառումների բնորոշումը Գրառումների քանակը Տոկոսային արժեքը
Գրառում-բողոք 286 18,7%
Գրառում-դատապարտում 503 32,8%
Գրառում-հիշողությունը չմոռանալու  փաստում 296 19,3%
Ցավակցական գրառումներ 114 7,5%
Շնորհակալական գրառում 276 18%
Այլ գրառումներ 56 3,7%

Գրաֆիկ

01Աղյուսակներ 2, 3, 4 և 5-ում բերված թվային տվյալների զարգացումները ըստ տարիների ներկայացված են գրաֆիկում, ըստ որի` 4 տարիների ընթացքում զգալի, նույնիսկ կտրուկ փոփոխություններ են նկատվում հատկապես գրառում-դատապարտումների քանակում. 2006 թ.` 56 (6,2%), 2007 թ.`164 (12,1%),  2008 թ.`487 (32,2%) և 2009 թ.`503 (32,8%): Այս վերընթաց աճն առավել քան նկատելի է, սակայն, միևնույն ժամանակ, ցեղասպանության հիշողությունը չմոռանալուն վերաբերող գրառումների քանակը նվազում է, որը, մեր կարծիքով, ոչ թե ցույց է տալիս, որ այցելուները չեն հիշի այս երևույթը, այլ որ նրանց համար դա իրենց ինքնության մասն է կազմում և անհերքելի փաստ է. 2006 թ.` 394 (44,2%), 2007 թ.`492 (36,2%),  2008 թ.`318 (2,1%) և 2009 թ.`296 (19,3%):

Աղյուսակ 6
Գրառումների լեզուն Քանակը Տոկոսային արժեքը
Հայերեն 2102 39,7%
Ռուսերեն 1064 20,1%
Անգլերեն 2127 40,2%
Աղյուսակ 7
Ազգությունը Քանակը Տոկոսային արժեքը
Հայեր 2667 50,4%
Օտարերկրացիներ 2626 49,6%

 Հատկանշական է, որ հայերեն լեզվով արված գրառումների մեջ գերակայում են գրառում-բողոքը, գրառում-դատապարտումը, ինչպես նաև գրառում-ցեղասպանությունը չմոռանալու փաստումը: Վերջինս, սակայն, 2008 և 2009 թվականների տպավորություննրի մատյաններում կտրուկ նվազում է առաջին երկուսի աճին զուգընթաց:

Ռուսերեն և հատկապես անգլերեն գրառումներում գերակայում են ցավակցական և շնորհակալական ձևերը, կան նաև գրառում-դատապարտումներ, որոնք ավելի շատ են ռուսերեն հատվածում. դա բացատրվում է նրանով, որ ռուսերեն գրառումներում շատ են ազգությամբ հայերի գրառումները:

Ստորև ներկայացվում է Հայոց ցեղասպանության հիշողության կառուցվածքային առանձնահատկություններին վերաբերող և տպավորությունների մատյաններում ամենահաճախ հանդիպող 17 բառերի[4] քանակության հաշվարկը (տես աղյուսակ 8):

Աղյուսակ 8
Հայերեն Քանակը Ռուսերեն Քանակը Անգլերեն Քանակը
Հիշել 1446 Помнить 804 To remember 1066
Ցավակցել 2 Сочувствовать 209 To condole 45
Ընդունել 673 Принять 103 To accept 306
(չ) Մոռանալ 876 (не) Забывать 200 To (not) forget 1412
(չ) Ներել 418 (не) Простить 53 To (not) forgive 87
Պայքարել 298 Бороться 69 To fight 74
Դատապար-տել 298 Осудить 196 To sentence, to accuse 56
(չ) Հանգստանալ 89 (не) Успокоиться 3 To (not) rest
Ճանաչել 976 Признать 134 To recognize 1298
Բարկանալ, զայրանալ 419 Сердиться 2 To get angry
Ամոթ 201 Стыд 73 Shame 31
Վիշտ 167 Печаль 78 Sorrow 43
Ցավ 595 Боль 156 Pain 46
Արդարություն 598 Справедливость 403 Justice 158
Վրեժ 109 Месть 2 Revenge 4
Մերժել 43 Отвергать 67 To reject, to deny 13
Պահանջա-տեր, տեր 809 Требовать 13 To demand 1

Աղյուսակ 8-ից ակներև է, որ հայերեն լեզվով արված գրառումներում ցեղասպանության հիշողության մեջ մեծ տեղ է տրվում պահանջատիրությանը, արդարության վերականգնմանը և Թուրքիայի կողմից Հայոց ցեղասպանությունը չճանաչելու հանգամանքին: Անգլերեն գրառումների բնույթը խիստ տարբերվում է հայերենից: Այս պարագայում հիմնականում նոր ձևավորվող և ավելի քիչ վերանորոգվող ցեղասպանության հիշողության մեջ մեծ է հատկապես մեր ազգի ցավը հասկանալու և հույս հայտնելու, որ քաղաքակիրթ աշխարհը չպետք է մոռանա Հայոց ցեղասպանությունը և ավելին, մի օր անպայման արդարությունը կհաղթի, և աշխարհը կճանաչի Հայոց ցեղասպանությունը: Ռուսերեն գրառումները ավելի շատ հանդիսանում են հայերեն և անգլերեն գրառումների միջին տարբերակը և առկա են երկու կողմերի մոտեցումներն էլ:

Վերոբերյալից եկել ենք հետևյալ հիմնական եզրահանգումներին.

  1. Տպավորությունների գրառումների քանակը տարեցտարի աճում է, ինչը, մեր կարծիքով, խոսում է ՀՑԹ-ի ցուցադրության որակի փոփոխության մասին, քանի որ վերջին հանգամանքը ավելի է խթանում այցելուի` իր տպավորությունները մատյանին հանձնելու ցանկությունը:
  2. Գրառումներին նվիրված աղյուսակները և գրաֆիկը ցույց են տալիս, որ ՀՑԹ-ի մշտական և ժամանակավոր ցուցադրությունների ազդեցությունը ցեղասպանության հիշողության ձևավորման, վերականգնման և վերանորոգման գործում չափազանց մեծ է և կարող է կարճ ժամանակում նպաստել ցեղասպանության հիշողության մեջ կառուցվածքային փոփոխություններ կատարելուն:
  3. Եթե հայազգի այցելուների գրառումներում մեծ տեղ է հատկացվում պահանջատիրությանը, ինչը  որակական նոր հատկանիշ է և կարևոր հանգամանք ցեղասպանության ճանաչման գործընթացում, ապա օտարազգիների գրառումները հիմնականում ցավակցական բնույթի են, քանի որ նրանցից շատերը այս իրողության մասին տեղեկանում են ՀՑԹԻ-ում:

*Հոդվածը տպագրվել է Երևանի «Անանիա Շիրակացի» Միջազգային հարաբերությունների համալսարանի «Հայաստանի Հանրապետության սոցիալ-տնտեսական կայուն զարգացման հիմնախնդիրները» գիտական հոդվածների ժողովածուում, 3 (19),   Երևան, 2013:


[1] Հոդվածի շրջանակներում ուսումնասիրվել է ՀՑԹ-ի 6 տպավորությունների մատյան. ՀՑԹԻ-ի գիտական ֆոնդ, բաժին 58, թղթապանակ 22, թիվ 356; թղթապանակ 26,  թիվ 419, թղթապանակ 28, թիվ 422; թղթապանակ 31, թիվ 440; թղթապանակ 37, թիվ 550; թղթապանակ 39,  թիվ 557:

[2] Տե°ս օրինակ Ռազմավարական և ազգային հետազոտությունների հայկական կենտրոնի 2005 թվականի ապրիլին ‹‹Հայոց ցեղասպանության 90 տարվա սահմանագծին›› խորագրով հանրային հարցման արդյունքները, որը ներկայցվել է առանձին բրոշյուրով: Հարցաթերթիկը բաղկացած էր 16 հարցից, որի օգնությամբ փորձ է արվել ներկայացնել Հայոց ցեղասպանության հիշողության կառուցվածքի յուրահատկությունները: Mike Lehmann, “The Sacred Lands of our Motherland” – Memory, Myth and Landscape in Popular Representations of Armenian Identity, Mythical Landscapes Then and Now. The Mystification of Landscapes in Search for National Identity, Yerevan: 2006, pp.123-149. Ե. Մարգարյանի ‹‹Հայոց ցեղասպանությանը նվիրված թանգարանային ցուցադրությունը որպես պատմական հիշողության պահպանության միջոց›› ատենախոսության մեջ հպանցիկ անդրադարձ է արված ՀՑԹ-ի տպավորությունների մատյաններին` աշխատանքի մեջ ներկայացված են մի քանի գրառումներ: J. Chabot, S. Kasparian, Ch. Theriault, A Shared Memory? The Social Demand for the Recognition of the Armenian Genocide by the Armenian Community of Quebec (1965-1998), Journal of the Society for Armenian Studies 17-2008, pp. 19-41. Սակայն առայժմ ՀՑԹԻ-ի տպավորությունների մատյանների գրառումների վերաբերյալ համալիր ուսումնասիրություն չի կատարվել:

[3] Այստեղ հնարավոր են փոքրիկ վրիպակներ և շեղումներ, որովհետև միշտ չէ, որ այցելուների ձեռագրերը ընթեռնելի են եղել:

[4] Որոշ բառերի տակ հաշվարկել ենք նաև նույն իմաստն արտահայտող այլ բառեր:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Վերջին Յաւելումներ

Հետեւեցէ՛ք մեզի

Օրացոյց

October 2013
M T W T F S S
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Արխիւ