Ստամբուլում ոչ թե մեկ, այլ երկու հայ կին է սպանվել

ՀԱԿՈԲ ՉԱՔՐՅԱՆ

Առաջին սպանությունը, սակայն, ինչպես խոստովանել է ոստիկանությունը, «վրիպել» է ուշադրությունից:

Հունվարի 30-ի համարում «Սամաթյայի հարձակումները Մեծ եղեռնի 100-րդ տարելիցի յուրահատուկ պատրաստությունն են» վերնագրով «Ազգում» այդ հարձակումներին անդրադառնալիս նշել էինք, որ ձեռքի տակ եղած ինֆորմացիան կցկտուր է ու թերի: Հիմա արդեն պարզորոշ կարելի է ասել, որ դա նաեւ աղավաղված է:

Բոլոր հիմքերը կան ենթադրելու, որ դեկտեմբերի 28-ին Սամաթյայում մարդասպանը Մարիցա Քյուչուքին սպանելու փոխարեն եթե վնասվածք հասցներ, զառամյալ հայ կանանց նկատմամբ Ստամբուլի հայաշատ թաղամասերում, մասնավորապես նաեւ Ֆերիքյոյում, որը Շիշլիի վարչական տարածքում է, իրականացվող հարձակումների լուրը չէր տարածվի: Մարդու իրավունքների միության Ստամբուլի մասնաճյուղը չէր ունենա հարձակումներին հակազդելու հնարավորություն, ոչ էլ Ազատություն եւ համերաշխություն կուսակցությունն ու Ժողովուրդների դեմոկրատական կոնգրեսը բազմաթիվ հասարակական կազմակերպությունների մասնակցությամբ բողոքի ցույցերով հենց Սամաթյայում կկարողանային դատապարտել չարանենգ այդ հարձակումները:

Այդ դեպքում արդեն Ժողովրդահանրապետական կուսակցության փոխնախագահը հարցումով չէր դիմի Թուրքիայի ազգային մեծ ժողովի նախագահություն: Այսպիսով Ստամբուլի նահանգապետը եւ Սամաթյայի թաղամասը ներառող «Ֆաթիհ» վարչական տարածքի քաղաքապետը կձերբազատվեին հարձակումներին թեկուզ 2 ամիս ուշացումով արձագանքելու տհաճ պարտականությունից: Էլ չենք խոսում արձագանքի բովանդակության մասին, որը ռասիստական բնույթը «բացառելու» միջոցով հարձակումների կազմակերպվածությունը քողարկելու հայատյաց թուրք մարդասպանին յուրահատուկ ստորության հերթական դրսեւորումն է:

Ինչո՞ւ: Այն պարզ պատճառով, որ զառամյալ հայ կանանց նկատմամբ առաջին հարձակումը, չնայած դեկտեմբերի սկզբներին իրագործման պաշտոնական հայտարարություններին, կատարվել է նոյեմբերի 28-ին: Դեռ ավելին, դաժան ծեծի ենթարկված զոհը կորցրել է տեսողությունը, հավանաբար գլխին ստացած ուժգին հարվածների հետեւանքով: Հարվածել գլխին 87-ամյա կնոջը մինչեւ տեսողության կորուստը, անմարդկային երեւույթ է, իսկ օրերը միտումնավոր խառնելով պղտոր ջրում ձուկ որսալը` ստորություն:

Ինչպես երեւում է, թուրքական պետական մարմինների ստորությունը սոսկ պղտոր ջրում ձուկ որսալով չի սահմանափակվում, քանի որ նրանք ամսաթիվը միտումնավոր խառնելուց զատ, սպանվածին էլ վիրավորի հետ են խառնել: Սպանվածի պարագայում խոսքը դեկտեմբերի 17-ին Շիշլի վարչական տարածքին մաս կազմող Ֆերիքոյում հարձակման ենթարկված 80-ամյա հայ կնոջ մասին է:

Այլ կերպ, Ֆերիքոյում եւ Սամաթյայում հարձակման թիրախ է դարձել 5 հայ կին, ոչ թե 4, թիրախներից սպանվել է երկուսը, այլ ոչ թե մեկը, ինչպես ներկայացվում էր: Սա նշանակում է, որ թուրքական պետական մարմինները հարձակման 4 թիրախ նշելով փորձել են քողարկել Ֆերիքոյում կատարված սպանությունը: Տեսնելով, որ դա չի հաջողվում, սպանվածին ներկայացրել են որպես վիրավոր: Այդ մասին երեկ, առանց սպանության վայրը մանրամասնելու, կայքէջում գրել էր թուրքական NTV-ն, իսկ «Ակօսը» հավելել էր, որ սպանությունը տեղի է ունեցել Ֆերիքոյում:

Ավելին, ոստիկանությունը միջադեպի առնչությամբ «Ակօսին» պարզաբանումներ է տվել եւ խոստովանել, որ Ֆերիքոյում բնակվող միայնակ կինը նույն ձեւով է սպանվել, ինչ Մարիցա Քուչուքը, սակայն վրիպել է ուշադրությունից: Հիշեցնենք, որ չարագործը հենց բնակարանում դաժան ծեծի է ենթարկել տկն Մարիցային, դաշյունի 7 հարված հասցնելուց հետո կտրել է նրա կոկորդը:

Եթե Ֆերիքոյի սպանությունը նույն ձեւով է կատարվել, ապա ոստիկանությունը զոհի բնակարանում պետք է գտած լինի դաժան ծեծի ենթարկված, դաշունահարված եւ կոկորդը կտրած դիակ: Մարդասպանը 80-ամյա տարեց կնոջը սպանելիս էլ ի՞նչ դաժանություն պիտի գործադրեր, որ սպանությունը արժանանար ոստիկանության ուշադրությանը: Քանի որ չի արժանացել, այլ ինչպես ոստիկանությունն է խոստովանում, ուշադրությունից վրիպել է, ուստի ոստիկանությունը մարդկություն չունի, կամ էլ ոստիկանը որպես թուրք չի կարողանում հաղթահարել հայատյացության անասնական բնազդը:

http://azg.am/AM/2013020209