Խեթական կայսրության հին մայրաքաղաք Խաթթուսայում (ժամանակակից Թուրքիա) պեղումներ կատարող գիտնականները հայտնաբերել են ժամանակակից գիտությանը նախկինում անհայտ լեզվով գրված տեքստի մի հատված, հաղորդում է Popular Mechanics-ը։
Այս հայտնագործությունը հնարավոր է դարձել պեղումների վայրում հայտնաբերված կավե տախտակների ուսումնասիրության շնորհիվ, որտեղ տարիներ շարունակ հայտնաբերվել են սեպագիր արձանագրություններ, ծիսական տեքստեր և փաստաթղթեր։
Խաթթուսան՝ ուշ բրոնզի դարի (մ.թ.ա. մոտ 1650–1200) ամենամեծ տերություններից մեկի մայրաքաղաքը, վաղուց համարվում է հին գրավոր աղբյուրների գանձարան։
Հնագետները այդ վայրում հայտնաբերել են տասնյակ հազարավոր տախտակներ, որոնց մեծ մասը պարունակում է խեթերենով գրված տեքստեր, որը հայտնի ամենահին հնդեվրոպական լեզուն է։ Այլ լեզուներով փաստաթղթեր, ինչպիսիք են լուվիերենը, պալայականը և խաթականը, նույնպես գիտական հետաքրքրություն են ներկայացնում՝ ցույց տալով տարածաշրջանի լեզվական բազմազանությունը։
Նոր հայտնագործությունը վերաբերում է ծիսական տեքստում պարունակվող անհայտ լեզվով գրված տեքստի մի հատվածի հայտնաբերմանը։ Չնայած այս բեկորը դեռևս լիովին չի վերծանվել, և դրա բովանդակությունը մնում է առեղծված, լեզվաբանները որոշել են, որ այն պատկանում է հնդեվրոպական լեզուների անատոլիական ճյուղին՝ նույն մեծ ընտանիքին, որը ներառում է խեթերենը, լուվիերենը և տարածաշրջանի այլ հին լեզուները։
Մասնագետների կարծիքով, նման տեքստերը կարող են հայտնվել Խաթթուսայում, քանի որ խեթերը հաճախ գրանցում էին կրոնական ծեսեր և աղոթքներ օտար լեզուներով, հնարավոր է՝ արտացոլելով ազգակից ժողովուրդների կամ վասալ տարածքների սովորույթները։ Սա այս հայտնագործությունը դարձնում է ոչ միայն լեզվական հազվագյուտություն, այլև արժեքավոր աղբյուր՝ հին Անատոլիայի մշակութային և ազգամշակութային կապերը հասկանալու համար։
Կալազմայի գտնվելու վայրը, որտեղից, ըստ երևույթին, ծագում է այս լեզուն, մոտ է նախկին խեթական կայսրության հյուսիսարևմտյան եզրին։ Հայտնաբերված բեկորները ենթադրում են, որ այս տարածքը բազմալեզու տարածք էր, և որ տեղական խմբերը, հնարավոր է, խոսել են իրենց լեզուներով՝ պաշտոնական խեթական լեզվի հետ մեկտեղ։
Մինչ օրս այս լեզվի միայն մեկ հատված է հայտնի, սակայն գիտնականները հույս ունեն, որ այլ սալիկների հետագա պեղումներն ու վերլուծությունները կապահովեն ավելի շատ տվյալներ և, հնարավոր է, կվերականգնեն այս հին լեզվի կառուցվածքն ու բառապաշարը՝ զգալիորեն ընդլայնելով մեր պատկերացումները ուշ բրոնզի դարի լեզվական բազմազանության մասին։
Leave a Reply