Eyl\u00fcl ay\u0131n\u0131n ikinci Pazar g\u00fcn\u00fcne rastlayan Surp Ha\u00e7 yortusunun yakla\u015fmas\u0131, sonbahar\u0131n habercisiydi. Surp Ha\u00e7, ayn\u0131 zamanda b\u00fct\u00fcn bir yaz son derece keyifli damda yatma sefalar\u0131n\u0131n sona ermesi demekti. Yatarken, zaman zaman \u00fczerinize d\u00fc\u015fen ya\u011fmur tanecikleri bu keyfin sonunu ilan ederdi. Bu duruma uygun bir de g\u00fczel s\u00f6z vard\u0131, \u201cHa\u00e7, damdan ka\u00e7\u201d.\u00a0<\/p>\n
Surp Ha\u00e7 haftas\u0131 yakla\u015ft\u0131k\u00e7a, herkesi tatl\u0131 bir heyecan al\u0131rd\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc her Surp Ha\u00e7 yortusunda, sadece bir duvar\u0131 ayakta kalm\u0131\u015f, Diyarbak\u0131r yak\u0131nlar\u0131ndaki Surp Ha\u00e7 Kilisesi ziyaret edilirdi. \u00c7\u00f6rekler yap\u0131l\u0131r, sepetler haz\u0131rlan\u0131rd\u0131. Can\u0131m yayam (ninem) hi\u00e7bir eksik kalmamas\u0131 i\u00e7in \u00e7\u0131rp\u0131n\u0131r, her \u015feyi b\u00fcy\u00fck bir \u00f6zenle haz\u0131rlard\u0131. B\u00fct\u00fcn ev halk\u0131 yolculuk tela\u015f\u0131na d\u00fc\u015fer, biz \u00e7ocuklar\u0131 da bir an \u00f6nce o minib\u00fcse binip gitmek i\u00e7in heyecanla beklerdik. Diyarbak\u0131r\u2019a (ka\u00e7 kilometre oldu\u011funu tahmin edemiyorum, o zaman uzun bir yol gibi gelirdi) yak\u0131n Sat\u0131 k\u00f6y\u00fcne ziyarete gidilirdi. K\u00f6yde, sadece bir duvar\u0131 ayakta kalm\u0131\u015f Surp Ha\u00e7 kilisesinin duvarlar\u0131nda mum yak\u0131l\u0131r, dua edilirdi.<\/p>\n
Cumartesi gecesi k\u00f6yl\u00fclerin haz\u0131rlad\u0131\u011f\u0131 tertemiz yataklarda yat\u0131l\u0131r, insanlar, inan\u00e7la, sevgiyle mutlu ve huzurlu bir gece ge\u00e7irirdi. Bir de k\u00f6y\u00fcn a\u011fas\u0131 Emin Karaka\u015f\u2019\u0131n evi vard\u0131. Herkesin \u00e7ok sevip sayd\u0131\u011f\u0131 a\u011fa, son derece misafirperverdi, kap\u0131lar\u0131 herkese sonuna kadar a\u00e7\u0131kt\u0131. Evine s\u0131\u011fd\u0131rabildi\u011fi kadar herkesi misafir ederdi. Biz \u00e7o\u011funlukla onlarda konaklard\u0131k.\u00a0<\/p>\n
Pazar sabah\u0131 erkenden kalk\u0131l\u0131r, yak\u0131ndaki ormanl\u0131k alana gidilirdi. Derenin akt\u0131\u011f\u0131 ve suyunun \u015fifal\u0131 oldu\u011funa inan\u0131lan k\u00fc\u00e7\u00fck bir g\u00f6l vard\u0131. G\u00f6l\u00fcn \u00e7evresinde biz \u00e7ocuklar\u0131n Ha\u00e7a benzetti\u011fimiz a\u011fa\u00e7 k\u00f6klerinden g\u00f6le sular damlard\u0131. G\u00f6lde renk renk ufak bal\u0131klar y\u00fczerdi. Sabah erkenden o suya girmek \u015fifa bulmak demekti. Bilhassa g\u00f6z rahats\u0131zl\u0131\u011f\u0131 olanlar mutlaka o suda y\u0131kan\u0131rd\u0131. B\u00f6yle bir inan\u0131\u015fla herkes erken davranmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131rd\u0131.\u00a0<\/p>\n
Daha sonra a\u011fa\u00e7lar\u0131n alt\u0131na yerle\u015filir evden getirilen yiyecekler keyifle yenirdi. \u00d6\u011flende kebap kokular\u0131 her taraf\u0131 sarar, \u00e7ocuklar oyunlarla\u00a0\u00e7ok keyifli e\u011flenceli zaman ge\u00e7irirdi. Oraya \u00f6zg\u00fc o g\u00fczel meyveden b\u00f6\u011f\u00fcrtlenden doyas\u0131ya yenir ak\u015fama do\u011fru d\u00f6n\u00fc\u015f haz\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ba\u015flard\u0131. Herkes toparlan\u0131p minib\u00fcslere yerle\u015fince tatl\u0131 bir yorgunluk ak\u015fam karanl\u0131\u011f\u0131 ile birlikte \u00fczerimize \u00e7\u00f6kerdi. Bir y\u0131l sonra tekrar gelmek \u00fczere k\u00f6yl\u00fclerle vedala\u015f\u0131l\u0131r yola \u00e7\u0131k\u0131l\u0131rd\u0131. B\u00f6ylelikle g\u00fczel bir inan\u00e7 gezisi sona ermi\u015f olurdu.<\/p>\n