ԱՐԱԲԿԻՐ. գավառակ

ԱՐԱԲԿԻՐ, Արաբկեր, Արապկիր, Արեպքիր». գավառակ Փոքր Հայքում: 17-րդ դ. մտնում էր Սեբաստիայի, իսկ հետո Մալաթիայի, ապա Խարբերդի նահանգների մեջ, կենտրոնը՝ Արաբկիր քաղաքը:

19-րդ դ. վերջերին բաժանվում էր 4 ենթաշրջների և ուներ 84 (որոշ աղբյուրներում` 300) գյուղ: Զուտ հայաբնակ էին Վաշխեն (կամ Վաղշեն), Ծագ, Հասկնի, Էհնե, Կրանի, Անջրդի, Սաղմկա, Աղն, Օճախ, Ամպրկա, Վանք, Խոռոչ, Մաշկերտ, Օվա, Ծապլվար, Շիփիկ, Քուշնա գյուղերը:

Մինչև 1915-ի եղեռնը Արաբկիր գավառակի հայերի թիվը հասնում Էր 33000 մարդու (որոշ աղբյուրներում՝ 96521, որ բացահայտ սխալ է):

Գավառակն ունի բարեբեր հողեր. բնակիչները գերազանցապես զբաղվում Էին երկրագործությամբ, այգեգործությամբ, արհեստագործությամբ, շերամապահությամբ և առևտոով: 20-րդ դ. սկզբներին գավառակն ուներ 18 դպրոց, 19 եկեղեցի: Արաբկիրցի հայերը քաջ ու կորովի մարդիկ էին: 1915 թ. նրանք նույնպես ենթարկվեցին զանգվածային տեղահանման ու կոտորածի:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *