Խաղողօրհնէք

Մինչեւ 8 օգոստոսի կիրակին՝ Խաղողօրհնէքի տօնը, խաղող ուտելը արտօնուած չէր։ Ինչպէս գիտենք, տարբեր տօներուն գործածուող ուտելիքներն են հաւկիթը՝ Զատիկին, հասկեր ու խնձոր՝ Վարդավառին, իսկ խաղողին կամ խաղողաքաղին նուիրուած է յատուկ տօն, «Խաղողօրհնէք»։

Մարդիկ օրերով կը պատրաստուէին օգոստոսեան ուխտագնացութեան, իսկ տօնի բուն օրը կը վերածւէր ուրախ հանդէսի։ Մտերիմներու, ծանօթներու, ազգականներու խումբերը ճամբայ կ՛ելլէին։

Առաւօտուն ուխտավայրերու մէջ հաւաքուած բազմութիւնը արեւածագը կը դիմաւորէր տօնական տրամադրութեամբ ու խնճոյքի պատրաստութիւններով։ Տարեց մարդիկ մատաղ կը պատրաստէին, երիտասարդները զբաղած կ՛ըլլային լախտի խաղով, ըմբշամարտով, գօտեմարտով, իսկ ուրիշ խումբեր կը պարէին․․․

Կէսօրին բոլորը կը նստէին խնճոյքի, եւ կերակուրներուն մէջ անպայման կ՛ըլլային միրգի տեսակները, կաթնասերը, գաթան, հալվան եւ, անպայման, մատաղի միսն ու խաղողը։

Աղբյուր՝ «Դամատայի երկրէն»

Պատրաստեց՝ Ծովիկ Մխճեան

Պէյրութ, 2010

Էջ 140

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *